ΕΞΑΓΟΡΑ
Επιστροφή του Λ. Λαυρεντιάδη στη Νεοχημική
Το τίμημα, η διαγραφή χρεών, οι συνέργειες με τη ΒΦΛ και οι φήμες για τη ρήτρα επαναγοράς
Θέμα ημερών είναι η επιστροφή της Νεοχημικής στον επιχειρηματία κ. Λ. Λαυρεντιάδη ο οποίος την είχε πωλήσει τον Μάιο του 2008 στο αμερικανικό επενδυτικό fund της Carlyle Group. Τo τίμημα για το 100% του μετοχικού κεφαλαίου έχει οριστεί στα 84 εκατ. ευρώ, με πιθανό αγοραστή το fund της Lamda Ρartners που έχει συστήσει ο έλληνας επιχειρηματίας στο Λονδίνο. Οι υπογραφές βεβαίως θα «πέσουν» όταν οι 24 τράπεζες που έχουν δανειοδοτήσει την εταιρεία οριστικοποιήσουν την αρχική συμφωνία για διαγραφή μέρους των χρεών, ώστε ο νέος ιδιοκτήτης να έχει να αντιμετωπίσει λιγότερα χρηματοοικονομικά κόστη και να μπορέσει να επαναφέρει σύντομα την εταιρεία σε κερδοφόρο τροχιά. Ο δανεισμός της Νεοχημικής ανέρχεται σε 450 εκατ. ευρώ, όλα μακροπρόθεσμα, και οι διαπραγματεύσεις- κυρίως με ένα group ξένων τραπεζώναφορούν τη διαγραφή ενός ποσοστού της τάξεως του 15%-20% του παραπάνω ποσού.
Η Carlyle ξόδεψε τον Μάιο του 2008 περισσότερα από 700 εκατ. ευρώ για να αποκτήσει την πλειοψηφία των μετοχών της Νεοχημικής υποβάλλοντας και δημόσια πρόταση, γι΄ αυτό και η μετοχή διεγράφη στη συνέχεια από το Χρηματιστήριο. Ο κ. Λαυρεντιάδης τότε είχε εισπράξει σε προσωπικό επίπεδο περί τα 130 εκατ. ευρώ, αφού ήταν κάτοχος ποσοστού της τάξεως του 20%. Η Νεοχημική το 2007 είχε πωλήσεις 460 εκατ. ευρώ, κέρδη ΕΒΙΤDΑ 83 εκατ. ευρώ, μηδενικό δανεισμό και ταμείο 110 εκατ. ευρώ.
Στο δεύτερο μισό του 2008 η αγορά χημικών υπέστη καθίζηση, με τις τιμές να υποχωρούν ως και 70%. Η εταιρεία το 2008 εμφάνισε τζίρο 430 εκατ. ευρώ και ζημιές όχι τόσο από τη λειτουργική της δραστηριότητα αλλά από το υψηλό χρηματοοικονομικό κόστος, αφού οι Αμερικανοί για να χρηματοδοτήσουν την εξαγορά φόρτωσαν την ίδια τη Νεοχημική με δάνεια άνω των 400 εκατ. ευρώ. Το 2009 ο τζίρος έχει υποχωρήσει περαιτέρω κατά 50% και το αρνητικό αποτέλεσμα και σε αυτή τη χρήση θεωρείται δεδομένο. Η πλευρά Λαυρεντιάδη θεωρεί ότι ο κλάδος των χημικών έχει «πιάσει πάτο» και εκτιμά ότι με τις κατάλληλες κινήσεις σε επίπεδο management, με την αναδιάρθρωση του χρέους και κυρίως με τις συνέργειες που προκύπτουν από την πρόσφατη εξαγορά της Βιομηχανίας Φωσφορικών Λιπασμάτων από τη Lamda Ρartners η Νεοχημική μπορεί να αποτελέσει ένα turn around story.
Σήμερα η Νεοχημική διαθέτει εργοστάσιο χημικών στο Πράχοβο της Σερβίας, μονάδα μείξης λιπασμάτων στον Βόλο, ισχυρό δίκτυο διανομής σε όλη τη ΝΑ Ευρώπη, αφού η βασική της δραστηριότητα είναι η εμπορία, και ακίνητη περιουσία σε Ασπρόπυργο, Λαύριο, Θεσσαλονίκη κ.α. Απασχολεί περί τις 2.000 άτομα, εκ των οποίων 400 στην Ελλάδα. Ο έλληνας επιχειρηματίας με την εξαγορά της Νεοχημικής θέλει να δημιουργήσει έναν καθετοποιημένο όμιλο χημικών και λιπασμάτων, όπου η παραγωγή θα γίνεται από τη ΒΦΛ και η διανομή από τη Νεοχημική. Η τελευταία θα αξιοποιήσει το λιμάνι της ΒΦΛ στην Καβάλα για να διανέμει τα προϊόντα της σε όλα τα Βαλκάνια μέσω των logistics centers που διαθέτει στην ευρύτερη περιοχή.
Πολλοί υποστηρίζουν ότι ο κ. Λαυρεντιάδης σύρθηκε στην παραπάνω συμφωνία, καθώς φημολογείται ότι υπήρχε ειδική ρήτρα στη σύμβαση του 2008 που τον υποχρέωνε, σε περίπτωση όπου η εταιρεία δεν είχε κερδοφόρα πορεία, να την επαναγοράσει από τους Αμερικανούς. Η πλευρά Λαυρεντιάδη θεωρεί τις φήμες αυτές «αστείες και πέρα από κάθε επιχειρηματική λογική » και υποστηρίζει ότι το επικείμενο deal δεν είναι μεταξύ της Carlyle και του ελληνικού ομίλου αλλά μεταξύ των τραπεζών που δεν θέλουν να χάσουν τα λεφτά τους και του κ. Λαυρεντιάδη, ο οποίος θεωρεί με τη σειρά του ότι μπορεί να αντιστρέψει την καθοδική πορεία της Νεοχημικής, εντάσσοντάς την στο σχήμα της ΒΦΛ, «ρισκάροντας» βεβαίως 84 εκατ. ευρώ.
Πηγη: ΤΟ ΒΗΜΑ
